അന്ത്യശൂന്യത
അനുശ്രീ.ആര്.നായര് *പ്ലസ്സ് ടു സയന്സ്സ്വരണ്ട മിഴികളില് യാതൊന്നുമില്ലിന്നു,
ചുണ്ടില് മധുരമൂറും വാക്കില്ല.
ചെഞ്ചായക്കൂട്ടുകളില്
മെനഞ്ഞകിനാക്കളില്
കരിയാതുണങ്ങാതവശേഷിപ്പൊ-
രാത്മാവുപോലുമില്ലാ...തേക...,ഞാന്!
നീറും മുറിവായി ഹൃത്തില്
കിനിയും ചോരയില് , ചുവന്ന
ചിന്തകളിലലയും
പിടി തരാത്ത മനം.
മറക്കുവാനൊന്നുമില്ലെനിക്കു
മരിക്കാമെന്നാല്,
തിളങ്ങും മിഴികളിലിറ്റു
ജലബാഷ്പം,പൊഴിച്ചൊരര്ച്ചന
വിജനമാം ആറടിയില്
ശേഷിപ്പതില്ല,ചോറുണ്ണാന്
ബലിക്കാക്കകള് പോലും...,
ഇന്നിതെത്ര ശൂന്യം...!
ഇന്നെനിക്കന്ധകാരമിവ...
ഉറങ്ങാതുണരാ രാത്രികള്
പുലരിയില്ലാ സന്ധ്യകള്
പാടാകമ്പിയറ്റ വീണകള്
ഉള്ളില് ഉയിരെടുത്തുയര്ന്ന
ചുടലയിതെന് ചിതാഭസ്മ-
പൊടികളുയരും കാറ്റില്
മോഹമില്ലാക്കനവുകളില്
അറ്റകാത്തിരിപ്പിന്റെ
അന്ത്യശൂന്യതയില്...
മരവിച്ചുറഞ്ഞ വികാരങ്ങള്
തിരയടിയ്ക്കാകടല്
പുകയും ...കെട്ട കനലുകള്...
ശേഷിപ്പുകള്...!!
കരയുവാനില്ല വേദന-
യൊടുങ്ങാ വിരഹകണ്ണീരും
ഒരോര്മക്കുറിപ്പു പോലും
എഴുതുവാനില്ലെനിക്കിന്നു ശൂന്യം
ഓര്ക്കുവാനൊരു തുണ്ടു
കീറക്കടലാസിലൊളിപ്പിച്ച
മയില്പ്പീലി കണ്ണുകളിമചിമ്മവേ
വാടിത്തുടങ്ങും പൂവിതള്ത്തുമ്പ-
ലലിയുന്നൂ ഞാനെന്നമൗനം...!
ഇവിടെ,ഇനിയുമൊരു
പുലരി പിറക്കരുത്..
വ്യാമോഹമരുത്...! നിന്
ചുവടുറപ്പിച്ച കാല്ച്ചിത്രങ്ങള്
പോലുമീ, പ്പൂഴിയില്........
ശേഷിപ്പതെന്നില് നിരര്ത്ഥമീ
ചിതല് തിന്ന ചിന്തയില്ലാ
ഏകാന്ത രാത്രികള്...
നീളും നിഴലുകള്..
കാണാക്കിനാവികള്...
ഓര്ക്കരുതെന്നെയൊരിക്കലും
ഞാന്..വെറുമൊരു നഷ്ടസ്വപ്നം.....!
No comments:
Post a Comment