ഇരുട്ട്-വിജയശാന്തി.കെ.വി.

ഇരുട്ട്
വിജയശാന്തി.കെ.വി.സമയം അഞ്ചിനോടടുത്തതേയുള്ളൂ. പക്ഷേ കാവിന്റെ അടുത്ത് നല്ല ഇരുട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് സ്കൂളില്‍നിന്ന് നടക്കാന്‍തുടങ്ങുമ്പോള്‍തന്നെ ഒന്ന് നിശ്ചയിച്ചതാണ്. പോകുന്ന വഴിക്കുള്ളകാവില്‍ സെക്കോയ മരമുണ്ടോ എന്നു നോക്കണം.അതിനൊത്തിരി പൊക്കമുണ്ടെന്ന് ടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങള്‍ അഞ്ചുപേരുണ്ട്. എല്ലാവരുടേയും വീടുകള്‍ തമ്മില്‍ ഓരോ പറമ്പിന്റെ വ്യത്യാസമേയുള്ളൂ. കാവിന്റെ അകത്തേക്ക് കടക്കുന്നിടത്ത് എത്തിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പെട്ടെന്നു നിന്നു. പുറകില്‍ നടക്കുന്ന ആതിരയെ വിളിച്ചു. ചാമ്പങ്ങയുള്ളവീട്ടിലെ അമ്മൂമ്മ കാണുന്നുണ്ടോ എന്നു നോക്കണം. ഞാന്‍ മെല്ലെ പറഞ്ഞു. വീണ ചാമ്പങ്ങ പെറുക്കുന്നതിനുപോലും വഴക്കുപറയുന്ന കൂട്ടത്തിലാണ്. വഴക്കുപറയുന്നതു കാര്യമല്ലെന്നുവയ്ക്കാം. പക്ഷേ, കാര്യം വീട്ടിലറിയും. ഇന്നുരാവിലെകൂടി അച്ഛന്‍ ശട്ടംകെട്ടിയതാണ്. ആ കാവിന്റെ ഭാഗത്തേക്കൊന്നും പോകരുത്. അതെന്താ അങ്ങനെ?. ആരും അങ്ങോട്ടു പോകാറില്ല എന്നതുശരിതന്നെ. പക്ഷേ, ഒരിക്കല്‍ പോയിനൊക്കിയാലല്ലേ എന്തു സംഭവിക്കുമെന്നു പറയാന്‍ പറ്റൂ. ഈ ന്യായങ്ങളെല്ലാം മനസ്സിലുണ്ടെങ്കിലും അച്ഛനോട് ഒന്നും പറയാന്‍ ധൈര്യം വന്നില്ല. വഴിയില്‍ നിന്ന് നോക്കിയാല്‍ കാവിന്റെയുള്ളിലേക്ക് കാണാന്‍ പറ്റില്ല. മുന്നില്‍ ഒരു നിരയിലായി ആറേഴു തടിച്ച മരങ്ങളുണ്ട്. കാലനക്കമില്ലാതെ ഒരുമരത്തിന്റെ  അരികിലൂടെ ഉള്ളിലേക്കു കടന്നു. അതിനുള്ളിലേക്ക് വെളിച്ചം തീരെ കടക്കുന്നില്ല. മാറാല പിടിച്ചതുപോലെ നിറയെ വള്ളികളാണ്. ഒരുവിധം അതിനുള്ളിലൂടെ തല ഉള്ളിലേക്കിടുമ്പോള്‍ പിറകില്‍ നിന്ന് ആതിരയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള കരച്ചില്‍ കേട്ടു. ഞാനോടിച്ചെന്നു. അവളാകെ പേടിച്ചു വിറക്കുകയാണ്. കരച്ചിലിനിടയില്‍ വിക്കി വിക്കി അവള്‍ പറഞ്ഞു. പാമ്പ്, പാമ്പ്. അടുത്ത നിമിഷം ഞാന്‍ നിന്നിടത്തുനിന്ന് ഒരു കാല്‍പിന്നോട്ടു വച്ചു. പെട്ടെന്ന് ഉള്ളില്‍ ഒരു ഞെട്ടലുണ്ടായി. കാര്യം സത്യമാണ്. ആ പാമ്പ് അടുത്തനിമിഷം എന്റെ നേര്‍ക്കുവരും. പിന്നെ ഞാന്‍ ഒന്നുമാലോചിച്ചില്ല. അവരെ നാലുപേരെയും വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഒറ്റ ഓട്ടമായിരുന്നു. സമയം ഏറെ വൈകി. ഇപ്പോള്‍ അമ്മ അന്വേഷിച്ചുവരും. കഷ്ടിച്ച് അടുത്ത പറമ്പ് കടന്നതേയുള്ളൂ. അമ്മ വരുന്നത് ദൂരെ നിന്നു കണ്ടു.
മഴപെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. ഇന്നലെ വാവായിരുന്നെന്ന് ആതിരയുടെ വല്യമ്മ പറഞ്ഞുകേട്ടിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് മഴ കനക്കും. കാറ്റുവീശാന്‍ തുടങ്ങി. ഇലകളെല്ലാം പാറിക്കളിക്കുന്നതുകണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്കു വല്ലാതെ പേടിയായി. അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പെട്ടെന്ന് നടന്നു. അമ്മയുടെ കയ്യില്‍ ബാഗും കുടയും കൊടുത്ത് നടത്തത്തിനു വേഗം കൂട്ടി. വൈകിയതിനുള്ള ശകാരമെല്ലാം മഴക്കോളിനിടയില്‍ കേട്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു. റബ്ബര്‍തോട്ടം കഴിഞ്ഞ് ആളൊഴിഞ്ഞ വീട്ടിന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോള്‍ ഏട്ടനോടിവരുന്നതുകണ്ടു. വന്ന പാടെ പറഞ്ഞു. അമ്മേ, കുഞ്ഞിനെയും കൂട്ടി എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നത്?ആട വീടൊന്നൂല്ല. എല്ലാം കാറ്റില്‍ പാറിപ്പോയി. അമ്മയിപ്പോള്‍ വീഴുമെന്ന് എനിക്കുതോന്നി. അമ്മ അത്രയും വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാനതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല. ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഓടി വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ എന്നെ അടുത്ത വീട്ടിലേക്കു പറഞ്ഞയച്ചു. മേല്ക്കൂരയെല്ലാം നനഞ്ഞ് പൊട്ടിപ്പോകാറായ ചോര്‍ന്നൊലിക്കുന്ന എന്റെ വീട് നോക്കി ഞാന്‍ കണ്ണുനീര്‍ വാര്‍ത്തു.

തെങ്ങും ചതിക്കും-അബുദേവ് . സി

തെങ്ങും ചതിക്കും.-അബുദേവ്.സി

അന്നൊരു ബുധനാഴ്ചയായിരുന്നു. എനിക്ക് നല്ല ഓര്‍മ്മയുണ്ടത്. സ്കൂള്‍ പ്രവൃത്തിദിവസമായിരുന്നിട്ടും ഞാനന്ന് പോയില്ല. കാരണം എന്റെ അമ്മായിയുടെ ഓര്‍മ്മദിവസമാണന്ന്. എനിക്ക് സന്തോഷമാണ് തോന്നിയത്. കാരണം എന്റെ നാല് ഏട്ടന്മാരെയും ഒരുമിച്ചുകാണാന്‍ പറ്റുന്നത് അന്നാണ്. രാവിലേതന്നെ ഞാനും അച്ഛനും അമ്മയും വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങി പള്ളിയിലേക്കുപോയി. അച്ഛന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നിഴല്‍ വീണതുപോലെ എനിക്കുതോന്നി. ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പെങ്ങളെ നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ ദുഖമാണതെന്ന് എനിക്കു മനസ്സിലായി. ഇതേ ഭാവം തന്നെയാണ് എനിക്ക് ചേട്ടായിമാരുടെ മുഖത്തും കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞത്. പക്ഷേ അവ കൂടുതല്‍ ഗാഢമായിരുന്നു. ചെറുപ്പത്തിലേ  അനാഥരായ അവരെ ഒരച്ഛന്റെ വാത്സല്യം നല്കി വളര്‍ത്തിയ എന്റെ അച്ഛനോട് എനിക്ക് വളരെയധികം ബഹുമാനം തോന്നി. പള്ളിയിലെ പ്രാര്‍ത്ഥന ഏകദേശം ഒമ്പതുമണിയോടെ അവസാനിച്ചു.
അതിനുശേഷം ഞങ്ങളെല്ലാവരും കൂടി ഇടവരമ്പിലെ വീട്ടിലേക്കു വന്നു. നല്ല ഫലവൃക്ഷങ്ങളുള്ള പറമ്പാണ് ഇടവരമ്പില്‍. ചാമ്പങ്ങയും ഞാവലും പേരയ്ക്കുയും എല്ലാം. ഞാനും ചേട്ടന്മാരും കൂടി അവ പറിക്കുന്നതിലേര്‍പ്പെട്ടു.മൂത്ത ചേട്ടന്‍ മാത്രം അച്ഛനോട് എന്തോ വലിയ ചര്‍ച്ചയിലാണ്. കാരണം അവനാണല്ലോ കുടുംബകാര്യങ്ങളെല്ലാം നോക്കുന്നത്. എന്നെക്കാള്‍ ഇരുപത് വയസ്സിന് മൂപ്പാണെങ്കിലും ഞാന്‍ അവരെ എടാ, നീ, എന്നൊക്കെയാണ് വിളിക്കാറ്. വളര്‍ത്തുദോഷം. അല്ലാതെന്തുപറയാന്‍. ഞങ്ങളുടെ കളികള്‍ കഴിഞ്ഞതിനുശേഷം തിരിച്ചുവന്നപ്പോഴേക്കും കാപ്പി റെഡി. കാപ്പി കുടികഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ എന്റെ തനിസ്വരൂപം കാണിച്ചുതുടങ്ങിയത്. അവിടെക്കണ്ട പണിയായുധങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങി. ഒടുവിലാണ് ഞാനതുകണ്ടത്. തെങ്ങുകയറാനുപയോഗിക്കുന്ന ക്ലൈംബര്‍. എന്റെ ചേട്ടന്‍ അതുപയോഗിച്ച് വളരെ വേഗത്തില്‍ തെങ്ങില്‍കയറുന്നത് ഞാനെന്നും അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനില്ക്കാറുണ്ട്. ഞാന്‍ അങ്ങനെ ക്ലൈംബര്‍ പഠിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.
ആ ക്ലൈംബര്‍ കേടായതാണെന്ന ഉപദേശം സ്വീകരിക്കാതെ ഞാന്‍ പഠിത്തം തുടങ്ങി. ചേട്ടന്‍ ക്ലൈംബര്‍ താല്കാലികമായി ശരിയാക്കിയതിന്റെ ബലത്തില്‍ ഞാന്‍ ഒരു തവണ തെങ്ങിന്റെ തലവരെ കയറി. എവറസ്റ്റ് കീഴടക്കിയവന്റെ ഗമയായിരുന്നു അപ്പോഴെനിക്ക്. പിന്നെ ഞാന്‍ വീണ്ടും എവറസ്റ്റ് കീഴടക്കാന്‍ തുടങ്ങി. വീട്ടിലേക്ക് കയറിവരാന്‍ അമ്മ നിര്‍ദേശിച്ചതോടെ അവസാനവട്ടം കയറ്റം എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ ഒന്നുകൂടെ തെങ്ങില്‍ കയറി. മുക്കാല്‍ ഭാഗം കയറിയപ്പോഴേക്കും ക്ലൈംബറിന്റെ ഇരുമ്പുകയര്‍ പൊട്ടി ഞാന്‍ താഴെ വീണു. തൊലിക്കും മനസ്സിനും നല്ലകട്ടിയായതിനാല്‍ പുറമെ മുറിവൊന്നും പറ്റിയിരുന്നില്ല. ഞാന്‍ നടന്ന് വീട്ടിലേക്കു കയറിയപ്പേഴേക്കും ഏട്ടന്മാര്‍ ഒടിയെത്തിയിരുന്നു. വേദനകൊണ്ട് പുളയുകയായിരന്നു ഞാന്‍. കരയില്ലെന്ന് ശപഥം ചെയ്തിരുന്നതിനാല്‍ ഒരുതുള്ളി കണ്ണുനീരുപോലും വന്നില്ല. പിന്നീടാണ് മനസ്സിലായത് വലതുകാലിലെ നാലു വിരലുകളും പൊട്ടിയിട്ടുണ്ടെന്ന്. പുളിങ്ങോം മഖാം ഉറൂസായതിനാല്‍ ആശുപത്രിയിലെത്താനും വളരെ വൈകി. ആ അനുഭവം മൂലം രണ്ടുമാസം കാലില്‍ പ്ലാസ്റ്ററിട്ടു കിടക്കേണ്ടി വന്നു.

ഇമ്മിണി വല്യ കുരുത്തക്കേടുകള്‍-നിയാസ്. എം.

ഇമ്മിണി വല്യ കുരുത്തക്കേടുകള്‍-    -നിയാസ്. എം.

അന്ന് ഞാന്‍ അഞ്ചാംക്ലാസില്‍ പഠിക്കുകയായിരുന്നു. മൂന്നു കെട്ടിടങ്ങളുള്ള അരവഞ്ചാല്‍ യു.പി. സ്കൂളിലായിരുന്നു പഠിച്ചത്. അതിനെ തഴുകിക്കൊണ്ട് ഒഴുകുന്ന ഒരു തോട്. അതിന്റെ കരയില്‍ ഒരു ഹെല്ത്ത്സെന്റര്‍. അതിനപ്പുറത്തായി തോടിന്റെ മറുകരയില്‍ തോട്ടിലേക്ക് ചാഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന കനിപ്പഴത്തിന്റെ മരങ്ങള്‍. വേനല്ക്കാലമായതിനാല്‍ തോടുപോലെ ഒഴിഞ്ഞവയറുമായി നില്ക്കുകയാണ് മരങ്ങള്‍. മറുകരയില്‍ നിന്ന് തോടിനുകുറുകെ വളഞ്ഞുകുനിഞ്ഞ് നില്ക്കുകയാണ് അതിലൊരു മരം. ഇന്റര്‍വെല്‍ സമയങ്ങളില്‍ ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചുപേര്‍ അവിടെ കാക്കകളിക്കാന്‍ പോകുമായിരുന്നു. അവിടെ കളിക്കാന്‍ പോകുന്നവര്‍ ക്ലാസിലെ ഇമ്മിണി വല്യപോക്കിരിമാരാണ്.ഈ ചെറിയവന്‍ അതിലൊരു അംഗവുമാണ്.

ഒരു ദിവസം ഉച്ചകഴിഞ്ഞുള്ള പിരിയഡില്‍ ടീച്ചര്‍ ഇല്ലായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസി ല്‍ കല്ലിട്ടില്ലെങ്കിലും കുറുക്കന്‍മാരെ വെല്ലുന്ന ശബ്ദമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ നമ്മുടെ ഹിന്ദിടീച്ചര്‍ ആയ ദേവരാജന്‍മാസ്റ്റര്‍ വന്ന് ഞങ്ങളെ പുറത്തുവിട്ടു. വിടുമ്പോള്‍ ടീച്ചര്‍ വന്നാല്‍ കയറണം എന്നും പറഞ്ഞു. എന്നാല്‍ പുറത്തിറങ്ങിയ ഞങ്ങള്‍ പോക്കിരികള്‍ ആദ്യം പോയത് തോട്ടിലെക്കാണ്. അവസാനം മരത്തില്‍ കയറുന്നയാള്‍ കാക്ക എന്ന നിയമം ഉള്ളതിനാല്‍ ഞങ്ങളെല്ലാവരു മത്സരിച്ചോടിയിരുന്നു. അങ്ങനെ ഞങ്ങളവിടെ കളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. എന്നാല്‍ ഇതിനിടയില്‍ മറ്റൊരു ടീച്ചര്‍ ക്ലാസിലെത്തി. ഇത് ഞങ്ങളെ അറിയിക്കാന്‍ വന്ന സുഹൃത്ത് ആസിഫിനെ ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചയച്ചു. അവനത് ഇന്റര്‍വെല്‍ സമയത്ത് മുതിര്‍ന്ന ക്ലാസുകാരോടുപറഞ്ഞു. അങ്ങനെ സ്കൂളിലെ ആണ്‍കുട്ടികള്‍ മുഴുവന്‍ ഞങ്ങളെ തിരക്കി അവിടെയെത്തി. ഇത് ദൂരെ നിന്ന് കണ്ട ഞങ്ങള്‍ മറുകരയിലുള്ള കയ്യാലക്കപ്പുറത്ത് ഒളിച്ചുനിന്നു. കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങളെക്കാണാതെ അവര്‍ തിരിച്ചുപോകാന്‍ തുടങ്ങി. ആസമയത്ത് ഞങ്ങളിലുള്ള നന്ദു എന്നവന്‍ മെല്ലെ എഴുനേറ്റുനിന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരുത്തന്‍ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അവന്‍ നന്ദുവിനെ ക്കണ്ടു. ആ നിമിഷം മുതല്‍ ഞങ്ങള്‍ അവിടെനിന്ന് ഓട്ടമായി. തേനീച്ചക്കൂട്ടം പോലെ ഞങ്ങളുടെ പിറകെ അവരുമുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു പട്ടിയുടെ കുര. നോക്കുമ്പോള്‍ ഒരു പട്ടി മുന്നില്‍. ചെകുത്താന്റെയും കടലിന്റെയും നടുക്കായതുപോലെ ഞങ്ങളൊന്നു പകച്ചു. പെട്ടെന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി.അതിനെ കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങള്‍ അവിടെനിന്ന് വലത്തോട്ട് ഒരു ഓട്ടം വച്ചുകൊടുത്തു. തോട്ടത്തില്‍ പണിഎടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നവര് ഞങ്ങളോട് എന്താണെന്നുചോദിച്ചു. ഞങ്ങളിലെ കുസൃതിക്കാരനായ നന്ദു പിന്നെയും യൊരടവെടുത്തു. അവന്‍ സഞ്ചുകാക്ക സഞ്ചുകാക്ക എന്നുപറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. സഞ്ചു എന്നുപറഞ്ഞാല്‍ ഞങ്ങളിലൊരുവനായ സഞ്ചയ് യെ യാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പെട്ടെന്ന് ഒന്നരമീറ്റര്‍ വീതിയുള്ള ഒരു തോട് ഞങ്ങള്‍ തുളളിക്കടന്നു. അതിനിടയ്ക്ക് ശരത്തിന്റെ കാല് മുറിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ടവന് വേഗത്തില്‍ ഓടാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. ഒരുത്തനെ മാത്രം ഉപേക്ഷിച്ച് ഞങ്ങള്‍ ഓടുന്നതുശരിയല്ല. അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ അവിടെനിന്ന് ഒരു കുറുക്കുവഴിയിലൂടെ സ്കൂളിലേക്കുതിരിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ മറ്റൊരുസങ്കേതമായ കശുമാവിന്‍ ചുവട്ടില്‍ ഇരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ പിറകെ ഒരു സ്കൂള്‍ മൊത്തം വന്നു. അവര്‍ ഞങ്ങളെ ടീച്ചറുടെ സമീപത്തേക്ക് ആനയിച്ചു. ഞങ്ങളുടെയൊക്കെ പേടിസ്വപ്നമായ എന്നാല്‍ സ്നേഹത്തിന്റെ നിറകുടമായ ശൈലജടീച്ചറുടെ അടിത്തേക്കാണ് കൊണ്ടുപോയത്. നീണ്ട് മെലിഞ്ഞ ശരീരവും പാതി നരച്ച് കെട്ടിവച്ച മുടിയും ഇളം കറുപ്പുമുള്ള ടീച്ചറെ കണ്ടാല്‍ ആരായാലും ഒന്ന് ബഹുമാനിക്കും. ദേഷ്യം വന്നാല്‍ നല്ലവണ്ണം അടിക്കുന്ന ടീച്ചറുടെ അടുത്തേക്ക് പോയത് പേടിച്ചുകൊണ്ടാണ്. എന്നാല്‍ ടീച്ചര്‍ ഞങ്ങളെ താക്കീത് തന്ന് വിട്ടയയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ഈ സംഭവം എന്നും ഓര്‍ക്കാനുള്ള ഒരു സ്കൂളനുഭവമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. 

വിനയപൂര്‍വം ചോദ്യകര്‍ത്താവ്.-ബാഹുല്‍. ആര്‍

വിനയപൂര്‍വം ചോദ്യകര്‍ത്താവ്.

ബാഹുല്‍. ആര്‍

തന്നിരിക്കുന്ന കവിതാശകലങ്ങള്‍ വായിച്ച് 
ചുവടെക്കൊടുത്ത ചോദ്യത്തിന് 
ഉത്തരമെഴുതുക
 "സരസ്വതി പുണ്യവതിയാണ്
അവള്‍ക്കിതൊന്നും കാണേണ്ട
കൂടെപ്പിറപ്പുകളുടെ നിലവിളികളൊന്നും
കേള്‍ക്കേണ്ട
കാരണം
വര്‍ത്തമാനത്തിലേക്കുള്ള പ്രയാണത്തിനിടയ്ക്കെങ്ങോ
അവള്‍ ഗര്‍ഭപാത്രത്തിലേക്കു
തിരിച്ചുപോയി"

"പോകാനൊരുങ്ങുന്നതിനിടയില്‍ 
മേശപ്പുറത്ത് ഒരു കണ്ണടകണ്ടു
അതിലൂടെയായിരുന്നു
എനിക്കു മുമ്പുള്ള മൂന്നുതലമുറകള്‍
എല്ലാം കണ്ടത്
കൌതുകത്തോടെ ഞാനതെടുത്ത് 
വച്ചു നോക്കി
ശൂന്യം"

"പൂമരത്തിന്റെ ചുവട്ടിലിരുന്ന്
ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചതുമുഴുവന്‍ 
വിപ്ലവത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.
നീയപ്പോള്‍ എന്റെ മടിയില്‍ക്കിടന്ന് 
ജൂലിയറ്റിന്റെ പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് കലഹിക്കുകയായിരുന്നു.
നെരൂദയെ അറിയില്ല എന്ന് നീയെന്നോട് കള്ളം പറഞ്ഞു
ഞാന്‍ കാന്റോജനറലിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചപ്പോള്‍
നീ പറഞ്ഞു:
മലമുകളില്‍നിന്ന് പ്രണയപുഷ്പങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവരാറുള്ള
കവിയെ മാത്രമേ നിനക്കറിയാവൂ എന്ന്
പ്രണയവും വിപ്ലവം പോലെ നിലവിളികള്‍ നിറഞ്ഞതാണ്.
രണ്ടുഹൃദയങ്ങള്‍മാത്രം കേള്‍ക്കുന്ന നിലവിളികള്‍
സുഹൃത്തേ,
പ്രണയവും വിപ്ലവവും ജീവിതത്തോടുള്ള
തീവ്രമായ അഭിനിവേശമാണെന്ന്
നീ അറിയാതെപോയി"

ചോദ്യം: ഇതു സൃഷ്ടിച്ച
ചോദ്യകര്‍ത്താവിന്റെ മനോഭാവത്തെക്കുറിച്ച്
ഒരു പേജില്‍കവിയാതെ ഒറ്റവാക്യത്തില്‍ 
കുറിപ്പെഴുതുക .

M.V.Sreenivasan

Broken Bangles

All the hell within me

Let loose,

My hands

Yielding to my rage

Slapped her

For spoiling the rooms with

Ifs and odds

There lay

In the courtyard

Scattered

Her precious treasures,

Broken bangles,toffee foils

Peacock’s feather

And junk of

All sort.

Her face faded,

Weeping within

With no words spoken

Huddled to a corner.

And

Slept

With tear stained cheeks.

Later

I went to her

World of dreams,

Making marvel out of trash

Kept in a chest

Toys,flies

And flowers of

All colours

Unseen,unheard

By the outer world.

Those lovely forms

Seem to tell,

Today’s good is

 Tomorrow’s waste.

Make the good

out of them.

.

കലോത്സവവും രക്ഷിതാക്കളും-ഗോകുല്‍

കലോത്സവവും രക്ഷിതാക്കളും
ഗോകുല്‍
കലോത്സവനാളുകള്‍ സമാഗതമാകുന്നു. ആട്ടവും പാട്ടും വര്‍ണ്ണപ്പകിട്ടുമായി കലയുടെ അനേകദിനരാത്രങ്ങള്‍ സമാഗതമാവുകയാണ്. ഭഗീരഥപ്രയത്നം തന്നെ നടത്തി സംസ്ഥാന കലോത്സവത്തിന് ടിക്കറ്റ് നേടുന്നവരും

മായാത്ത ഓര്‍മകള്‍-നവ്യ.എന്‍.വി

മായാത്ത ഓര്‍മകള്‍-

നവ്യ.എന്‍.വി

 അത് ഒരു അവധിക്കാലമായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ തറവാട്ടില്‍ ഞങ്ങളെല്ലാം ഒത്തുകൂടി. ഞാനും ചേട്ടനും അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ രണ്ടുമക്കളും. അങ്ങനെ എല്ലാവരും. ഞങ്ങള്‍ വന്നതറിഞ്ഞ് അയല്‍പക്കത്തെ കുട്ടികളെല്ലാം ഒത്തുകൂടി. ആകപ്പാടെ നല്ല രസം. കാക്കക്കൂട്ടില്‍ കല്ലിട്ടപ്രതീതിയാണ് ആസമയത്ത്ഞങ്ങളടെ തറവാട്ടില്‍. കുട്ികളും അച്ഛനും അമ്മയും അച്ഛമ്മയും അമ്മാവന്‍മാരും ഇളയച്ഛനും അമ്മാവന്മാരും. ആകെക്കൂടെ ഒരു ജാഥയ്ക്കുള്ള ജനങ്ങളുണ്ട്. 

ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ റത്തുവെള്ളകീറും മുമ്പേ ഉണരും. പാടത്തും പറമ്പിലും ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞ് സന്ധ്യയ്ക്കു വീട്ടില്‍ എണ്ണം കൊടുക്കും. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരുദിവസം ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഊരുചുറ്റി വീട്ടനടുത്തുള്ള ഒരു മുത്തശ്ശിയുടെ വീട്ടിലേക്കുപോയി. അവിടുത്തെ പറമ്പില്‍ നിറയെ മാങ്ങകളുണ്ട്. ആ മാങ്ങകള്‍ കാണുമ്പോള്‍കപ്പലോടിക്കത്തക്കവണ്ണം വായില്‍ വെള്ളം നിറയും. ആ മാങ്ങകള്‍ ഞങ്ങളെ നോക്കി അഹങ്കാരത്തോടെ ഒന്നു ചിരിച്ചു.അതു കണ്ടപ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ ടീമിലെ പ്രായം കൊണ്ട് മൂത്തതും രൂപം കൊണ്ട് ഞങ്ങളില്‍ ഇളയവനുമായ ഒരു ചേട്ടന്‍ മാവിന്‍ മുകളില്‍ കയറി  ആ അഹങ്കാരികളായ മാങ്ങകളെ ഒന്നു പതുക്കെ തലോടി. അങ്ങനെ ഞങ്ങളെ നോക്കി ചിരിച്ച മാങ്ങകളെ ഞങ്ങളെല്ലാവരും മെല്ലെമെല്ലെ ഇല്ലാതാക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അപ്പോള്‍ അതാ...വരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേട്ട് മുത്തശ്ശി. ഞങ്ങളെ കയ്യോടെ പിടികൂടി. ദിവസം ഒരുപ്രാവശ്യമെങ്കിലും മുത്തശ്ശിയുടെ വഴക്കുകേള്‍ക്കാതെ ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് ഉറങ്ങാന്‍ പറ്റില്ല. അങ്ങനെ പതിവുപോലെ ഇന്നും അതുകേട്ടു. മുത്തശ്ശിയുടെ വഴക്ക് അതുവഴിവന്ന ഇളയച്ഛന്റെ ചെവിയിലുമെത്തി. അതിനാല്‍ ഇന്ന് നേരത്തെ വീട്ടില്‍ ഹാജരാകേണ്ടിവന്നു. 
അങ്ങനെ വീട്ടില്‍ വന്നിരിക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് ഒരാശതോന്നി. എന്റെ കുറെക്കാലമായുള്ളസംശയത്തിന് ഇന്ന് അറുതിവരുത്തണം. സംശയമാണെങ്കിലും മറ്റുള്ളവര്‍ അതുകേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഒരു വിഡ്ഢിത്തമായിരുന്നു. എന്തെന്നുവച്ചാല്‍ ഇസ്തിരിപ്പെട്ടയുടെ അടിഭാഗം തൊട്ടാല്‍ പൊള്ളുമോ? അതോ തണുക്കുമോ? അതിനാല്ഡ എന്നെക്കാള്‍ മൂന്നുനാല് ഓണം അധികമുണ്ട എന്റെ ചേട്ടന്മാരോട് ചോദിച്ചു. അവര്‍ ഒരു രസത്തിന് എന്നോടുപറഞ്ഞു. തണുക്കും തണുക്കും പിന്നെ... ഐസില്‍ കൈ വെച്ചതുപോലെയിരിക്കും. ഇതുകേട്ടപ്പോള്‍ ഇവരെക്കാള്‍ ലോകവിവരമുള്ള ചേച്ചി എന്നോടുപറഞ്ഞു. ഇസ്തിരിപ്പെട്ടി ചൂടാക്കിയാല്‍ (അപൂര്‍ണ്ണം)